هدف این پژوهش، مطالعه ادراک و فهم شهروندان بندرعباس  از مفهوم «فرهنگ بومی  »  با استفاده از روش پدیدارنگاری است. گستره و میدان پژوهش شامل شهروندان   بندرعباس ، استان هرمزگان بود. بر اساس روش نمونه گیری هدفمند، مشارکت کنندگانی انتخاب شدند و فرایند گردآوری داده ها ادامه یافت تا در نهایت، براساس الگوی اشباع نظری، 16 نفر از شهروندان شهر بندرعباس  با استفاده از روش مصاحبه نیمه ساختارمند، مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ها با روش آنالیز موضوعی برای شناسایی دسته ها و تم های اساسی بررسی شدند و پس از مشخص شدن کدهای اصلی و مضامین برجسته آنها، افق های درونی و بیرونی ترسیم شدند و فضای نتیجه پژوهش طراحی شد. در بخش نتیجه گیری، با بهره گیری از روش تحلیل تصورات و تجربه شهروندان بندرعباسی ، مطالعه مشخص شد. نتایج تحقیق بیانگر آن است که ادراکات شهروندان  را در چهار مضمون اصلی دسته بندی کرده اند: هنجارهای بومی  ، ادبیات شفاهی وعامه ، پوشاک ولباس . گویش ولهجه ، صنایع دستی  و غذاو خوراک سنتی  دسته بندی کردند