گویش بندری یکی از گویش های جنوب غربی ایران است که در بندرعباس رواج دارد. به دلیل موقعیت جغرافیایی این شهر و قرار گرفتن در کرانه تنگه هرمز و اهمیت آن به عنوان قطب اقتصادی ایران، در سال‌های اخیر مهاجرت‌های گسترده‌ای از نقاط ‌مختلف کشور به این شهر صورت گرفته‌است. ساکنان بومی بندرعباس به گویشی‌ تکلم می‌کنند که بازمانده زبان‌های باستانی و میانه جنوب غربی ایرانی می‌باشد؛ که به دلیل دوری از مرکز ویژگی‌های آوایی و صرفی کهنی را حفظ کرده‌است. بررسی ریشه شناختی این گویش می‌تواند  ما را در شناخت دقیق‌تر زبان‌های ایرانی رهنمون سازد.
در این مقاله تلاش شده است به بررسی ریشه شناختی پانزده نام حیوان در این گویش پرداخته شود. در مورد هر واژه ابتدا  صورت میانه و باستانی آن بررسی می‌شود، تحولات آوایی آن واژگان در گویش بندری و سپس واژگان هم ریشه در زبان‌های دیگر نیز ذکر می‌شود. مواد گویشی این پژوهش از میان گویشوران بندری گردآوری شده است.